Na 2 weken kerstvakantie moest iedereen weer naar school, peuterspeelzaal of aan het werk. We hebben onze vakantie besteed aan klussen. De kamer van onze middelste isoleren en naar haar smaak inrichten.
Om de vakantie goed af te sluiten zijn we met zijn 5jes een dagje weg gegaan. Naar de spoorwegmuseum in Utrecht was winter spoor dus een leuk dagje uit. Om het uitje helemaal leuk te maken zijn we met de trein gegaan. Onze meiden wouden dit al heel lang en wat beter dan met de trein naar de spoorwegmuseum.
Hoe leuk dit ook klinkt het geeft voor mij heel veel prikkels en organisatie. Het is voor de eerste keer dat we met de meiden zo lang in de trein gaan. We moesten overstappen en dit was ook weer nieuw. Gelukkig hebben we de meiden al wat groter en hadden we geen bagage mee. Ik ben een overdenker dus bedenk ook gelijk wat kan er mis gaan en hoe ga ik dan met de situatie om. Om mezelf rust te geven van te voren. Stippel ik de hele route uit en kijk ik ook de route ervoor maar vooral de routes ernaar. Voor als we de trein missen. Ik bekijk ook hoeveel overstap tijd hebben we. Gelukkig hadden we de heen weg genoeg tijd en wist ik dat we deze niet konden missen. Dit zorgde voor meer rust in mijn hoofd.
Ik stippel ook gelijk de terugweg uit net zoals de heen weg. Hier hadden we maar 6 minuten om over te stappen. Op zo'n moment bekijk ik ook gelijk wat als we de trein missen. Welke kunnen we dan pakken hoe laat is dat enz. Dit allemaal te weten geeft mij veel meer rust. En zorgt ervoor dat ik niet zo'n volhoofd heb.
De informatie van de heenweg en terugweg heb ik op papier geschreven, zodat ik het altijd bij mij heb als er wat gebeurd en geen internet hebben. En voor mezelf ook fijn om het genoteerd te hebben. Het leuke in ondanks dat ik alles opgeschreven heb. Controleer ik toch alles weer als we eenmaal in de trein zitten. Is er geen vertraging, rijden alle treinen en vooral heb ik het wel goed opgeschreven.
Maar de treinreis verliep gelukkig heel erg goed. We hebben alle treinen kunnen halen. We hebben bij onze eerste overstappunt de heenweg zelf een trein eerder kunnen pakken. Waardoor we niet in de kou hoefde te wachten. En in Utrecht mooi lang de tijd hadden voordat we de laatste trein moesten halen. Zo konden de kinderen ook alles rustig bekijken en hoefde we ons niet te haasten. Het viel mij ook mee hoe de kinderen zich gedroegen in de trein. Ik had expres filmpjes gedownload om mijn telefoon voor als ze vervelend werden. Dit de heenweg niet nodig gehad. De heenweg was het fijn dat het vroeg was en lekker rustig we konden in alle treinen bij elkaar zitten. De meiden vonden 2 uur wel lang in de trein dit kan ik mij voorstellen dus hebben we met zijn 5jes spelletjes gedaan. Zoals letterslang, zeg wat het eerst bij je op komt bij het volgende woord, wie of wat ben ik. Dit zorgde voor afleiding. En was leuk om dit gezellig met zijn 5jes te doen. Terug heb ik wel de telefoon erbij gepakt want toen waren ze moe. Jammer genoeg konden we de terugweg niet een 4zitplek bemattigen. En zaten we wel bij elkaar maar op verschillende bankjes. Het was heel druk de terugweg. Dit vond ik wel een nadeel van de trein. Na een drukke dag met genoeg prikkels nog in een trein zitten dicht op andere mensen en genoeg geluiden om je heen. Stilte coupe is niet echt een optie met 3 jonge kinderen. Maar we hebben het overleefd.
Voordeel van de trein vind ik dat je als ouders samen de kinderen kan vermaken. Want niemand hoeft op de weg te letten. Ik ben de persoon die de kids altijd vermaakt. Je kon ook beide de kinderen helpen als ze eten of drinken wouden. En je ziet ze ook makkelijke, want ze zitten of naast je of voor je. En als het voor de kinderen te lang is om te zitten kunnen ze staan en bewegen. Het heeft zeker wat om met de trein te gaan. Het heeft veel nadelen, maar ook voordelen. Al denk ik dat we de volgende keer wel weer de auto pakken. Je hebt dan mee vrijheid en meer rust om je heen qua prikkels.
Het dagje weg zelf was ook geslaagd. Vooral door de winterspoor. We hebben lekker geschaatst. Voor mij de eerste keer weer na 26 jaar. Ik heb 1x in mijn leven eerder op schaatsen gestaan en dat was toen ik 6 jaar was. Daarna nooit meer. Wel met schoenen op ijs. Iets hield mij altijd tegen. Het bang zijn toch niet meer kunnen schaatsen. Je gaat toch altijd met bekenden als je dit doet. Nu kon het niet anders want je mocht niet met schoenen op het ijs. zo duw in de rug helpt mij want dan is er een beslissing voor mij genomen. Scheelt dat ik dit ook van te voren wist. Het stond op hun site. Hierdoor kon ik mij erop voorbereiden. Omdat mij meiden het deden en voor de 2de keer. Komt de moeder in mij naar boven. Ik voel me dan verantwoordelijk voor hun en wil bij hun in de buurt blijven om te helpen. Ik heb een doel en dat scheelt. Eenmaal op schaatsen viel het mij heel erg mee. Was wel wiebelig maar beter dan verwacht.
De meiden vonden het schaatsen het leukste maar de andere dingen waren ook leuk. Al vond we zelf wel lastig om te weten wat de attracties in hielden. Want je zag niks. Ze waren allemaal achter dichte deuren. Dus je ging in een rij staan en dan afwachten. Dit is op zich wel logisch. Alleen voor mij oudste was dit niet fijn. Ik kreeg steeds de vraag mama is dit spannend, mama wat gaan we doen. En dan kon ik geen antwoord op geven. Mijn enigste antwoord was weet ik niet want dit is voor mij ook de eerste keer. Sommige attracties waren achteraf geen goede keuze omdat het toch te spannend was.
Al met al was het een leuke dag. Zouden we weer naar de spoorwegmuseum gaan. Ik denk het niet het was leuk voor 1x, om het gedaan te hebben. Voor onze meiden was het geslaagd door de winterspoor. Ik denk dat ze het anders niet leuk hadden gevonden. Maar houdt je kind van treinen. Dan zou ik zeker een keer gaan. Persoonlijk zou ik wachten tot de volgende kerstvakantie als ze de winterspoor weer hebben.
Reacties
Een reactie posten