Doorgaan naar hoofdcontent

Blijven vechten

 Afgelopen week heb ik jammer genoeg weer een mindere week gehad. Met heel veel verdrietige gedachtes. Gedachtes van ik kan niks, wat heb ik bereikt en wat heb ik mensen te bieden. Deze gedachtes komen af en aan bij mij. Vooral in periodes waarin ik alleen thuis zit geen werk heb en dingen die probeer te doen niks worden. Dan stop ik er heel veel energie in en een of ander manier hoeveel energie ik erin stop het wordt niks. Dit wordt dan zo frustrerend dat ik weer in een diep dal raak.

Ik zeg zelf er is continu een zwart monster met mij mee alleen die is de ene keer heel groot en de andere keer kleiner. Maar elke dag ben ik tegen die monster aan het vechten. Elke dag wil ik de monster niet laten winnen. Ik wil de monster niet mijn gedachtes en mijn humeur over laten nemen. Maar soms wint de monster dan ben ik te moe om te vechten. Dan heb ik geen energie om de monster weg te jagen. Ik voel mij dan schuldig tegen over mijn gezin, want zij hebben dan ook te maken met de monster. Zij zien een moeder/ partner die somber is en heel weinig kan hebben. Want als de monster aanwezig is kan ik weinig prikkels hebben. Dan heb ik nergens zin in. Staat bijna de hele dag een beeldscherm aan. Ik zorg dat de kinderen eten hebben enz. maar ik doe dan niks leuks met hun. Hier baal ik dan van en vind ik mij zelf geen goede moeder. En deze gedachtes voed de monster weer en hierdoor wordt de monster nog groter.

Gelukkig heb ik dit keer weer van de monster gewonnen. Dit weekend ging het heel slecht met mij. Mijn energie was op en ik wou niet meer vechten met de monster. Ik dacht laat de monster maar aanwezig zijn het hoeft niet meer van mij. Gelukkig heeft mijn man dit niet geaccepteerd. Hij is er voor mij geweest en heeft mij alles eruit laten gooien alle gedachtes, alle emoties. Wat heb ik die avond veel gehuild. Wat heb ik mij geschaamd, omdat ik mij zo voelde. Maar wat heb ik ook een energie gekregen om weer door te gaan met vechten. Om te zorgen dat die monster straks er niet meer is. Om de vrouw en moeder te zijn die ik heel veel jaren geleden was ( en nu heel af en toe). 

Soms is het lastig om de positieve dingen in het leven te zien. Vooral als er om je heen alleen maar minderen dingen gebeuren. Op zo moment wil je opgeven en toegeven aan de mindere dingen. Maar ik wil met mijn verhaal laten zien, geef niet op. Ik wil dit soms ook doen, maar doe het niet. Laat al je verdriet en boosheid er even uit stromen en ga dan vechten. Vecht voor de mooie momenten, voor de belangrijker personen in je leven. Ik ga dit ook doen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Help mijn dochter heeft een vol hoofd

  Mijn vorige blog ging over dat ik een volle hoofd had. Voor mij is dit een goede manier om mijn hoofd leeg ik maken. Maar voor mijn dochter is dit niet handig. Ze kan niet duidelijk zeggen waar ze last van heeft en heeft meer beeld nodig.  Als zij last van der hoofd heb maak ik gebruik van het systeem uit het boek draaikolken in Luna's hoofd. Dit boek is van geef me de 5. Plaatje is een voorbeeld wat ik dan met haar doe. Ze begint met zichzelf te tekenen. Dan maken we mapjes. In elk mapje schrijven we op waar ze aan denkt. Ik help haar wel met vragen te stellen. Want anders komt er alleen uit weet ik niet. Ik stel wel open vragen. Zodat het echt bij haar verdaan komt. Vragen zoals is er wat op school gebeurd? Is er iets thuis wat je verveld vind? Heb je op school nieuwe opdrachten? Als we alles mappen opgeschreven hebben. Gaan we kijken welke map het belangrijkste is. Ze mag alles een cijfer geven van 0-10 0 niet belangrijk 10 het allerbelangrijkste. En daar bedoel ik mee, w...

Eindelijk duidelijkheid

  Ik heb nu 3 jaar mijn diagnose autisme. In die 3 jaar ben ik opzoek naar antwoorden. Wat houdt precies autisme in. Is er een duidelijke uitleg over met verschillende voorbeelden. Jammer genoeg heb ik deze antwoorden niet gekregen. Ondanks ik bij verschillende organisaties hulp heb gezocht. Mijn vraag heb gesteld, elke keer kreeg ik te horen ja dit kunnen wij voor je doen. Wij kunnen je helpen met je vragen en antwoorden geven. Elke keer ging ik met positieve hoop aan de slag. Ik ging bezig met alle opdrachten die ik gekregen heb. Maar 1 of ander manier werd er steeds andere dingen behandeld. Wel ik, maar ik kreeg nooit uitleg over autisme. We gingen alleen bezig met signaleringsplannen. Of bezig met dingen waar ik tegen aanliep. Maar nooit de duidelijke uitleg wat ik nodig had. Na veel verschillende behandelaren heb ik mij erbij neergelegd en niet meer verwacht dat ik de uitleg zou krijgen wat ik zocht. Misschien is dat er ook wel niet.   Maar na 3 gesprekken voor mijn doc...

Waarom organiseer ik een autimama lunch

 Zoals jullie misschien weten. Organiseer ik 24 juni een autimama lunch. Sommige mensen vragen aan mij waarom haal je dit jezelf op de hals. Heb je niet genoeg aan je hoofd. Klopt heb ik ook. Maar ik zou zo graag met vrouwen praten die mij snappen zonder dat ik dingen hoef uit te leggen. Mijn man zegt ook is er niet iemand waarmee je erover kan praten die je snapt. Die snapt als je zegt mij hoofd is vol. Ik merk dat ik overprikkel raak enz. Ik heb super lieve vriendinnen en super lieve man die mij altijd willen begrijpen. Maar nadeel is ik moet dan uitleggen hoe het voelt. En soms is het lastig om onder woorden te brengen. Of nadat ik iets uitgelegd heb dan is het nog steeds van die vragende gezichten. Ik zou zo graag met iemand willen praten en die mij begrijpt. Die begrijpt hoe het is om te worstelen als een autimama. En dat je iets zegt en die gelijk je begrijpt. Dit is de reden waarom ik de lunch heb georganiseerd. Gewoon gezellig kletsen als autimama's onder elkaar. Met een le...