Doorgaan naar hoofdcontent

Mijn diagnose verhaal

 Wat leuk dat je op mijn blog kijkt. Ik ben deze blog begonnen om meer bekendheid te geven over autisme. En dan vooral autisme bij vrouwen. Autisme is een breed spectrum en houdt meer in dan de meeste mensen denken. Dit is 1 van de redenen om meer bekendheid te geven aan autisme. 

Ik zelf had eerder ook het traditionele beeld van autisme in mijn hoofd. Dus had nooit gedacht dat ik dit zou hebben. En dat dit de reden was waarom ik al mijn hele leven met mezelf worstelde. En de reden waarom ik zo vaak een depressie heb gehad. Hoe kom ik dan aan mijn diagnose?

Na de geboorte van mijn jongste in 2019 worstelde ik weer met een depressie. Ik wist dat het ergens aan moest liggen dan alleen depressie. Want het kwam steeds terug ondanks dat ik alle punten deed wat ik geleerd had toen ik tegen mijn depressie strijdde. Maar waar lag het dan wel aan? Dat wist ik niet en mijn behandelaars ook niet, maar keken ook niet verder.

Tot ik een berichtje van een vriendin kreeg over een artikel over ass bij vrouwen. Zij herkende punten erin wat bij mij paste. Ik begon het te lezen en wist gelijk dit ben ik. Dit kan wel eens de reden zijn waarom ik zo strukkel met mezelf. Ik ben met heel wat informatie, bewijzen en argumenten naar de huisarts gegaan. Die wou er eerst niks van weten, maar door de punten wat ik allemaal opgeschreven had heeft tie mij doorverwezen. Jammer genoeg niet naar de organisatie wat ik heel graag wou. En toen begon het wachten wanneer werd ik opgeroepen. Ondertussen was ik nog wel depressie waar ook niks aangedaan werd.

Na een paar maand werd ik opgeroepen. Vergeleken met nu was de wachtperiode toen kort met een paar maanden. Eenmaal opgeroepen was het tijd voor heel veel gesprekken. In mijn eentje, maar ook met mijn partner en mijn moeder. Ik vond het lastig om op bepaalde dingen antwoord te geven. Zoals de vraag hoor jij meer geluiden dan iemand anders. Hoe kan ik dit nou weten. Ik weet toch niet wat iemand anders hoort. Dus dan weet ik ook niet als ik meer hoor. Nu weet ik dat ik gevoelig ben voor geluiden en hierdoor overprikkel raak, maar toen dacht ik dat ik net zoveel hoorde als andere. Ik ben dankbaar dat mijn partner en mijn moeder mee zijn gegaan naar de gesprekken. Al weet ik niet als het gesprek met mijn moeder echt geholpen heeft. Ze wist weinig over mijn baby/kinderperiode dus op veel vragen kon ze geen antwoord geven. En voor mijn gevoel was ze ook wat sceptisch over dat ik mij liet onderzoeken. 

Tips voor als je gesprekken krijgt voor een diagnose:
* Bedenk zelf van te voren waar heb je last van
* Waarom voel je je anders
* Zijn er bepaalde zintuigen waaraan je merkt dat je sneller geprikkeld zijn
* Bekijk documenten over je verleden zijn er dingen waar je wat aan hebt. Waardoor je makkelijker antwoord op vragen kan geven
* Neem mensen mee die je goed kennen, maar ook achter je staan dat je het onderzoek laat doen

Viel mij heel erg mee hoe lang de onderzoeken bij elkaar duurde. En hoeveel gesprekken er waren. In totaal heb ik maar 4 gesprekken gehad.
*Eerste gesprek ging vooral over waarom was ik daar. En wat basic vragen over mij en mijn leven
* Tweede gesprek moest ik allemaal vragen beantwoorden over zintuigen, maar ook hoe zou ik in een situatie reageren. 
* Derde gesprek ging mijn moeder mee en dit ging vooral over mijn verleden, kindertijd
* Vierde gesprek ging mijn partner mee en ging over sociale gebeurtenissen.

 Na 2 maanden had ik mijn diagnose Autisme. Oftewel ass. Ik was toen 29 jaar. Wat voelde ik een opluchting. Er was een reden waarom ik mijn anders voelde. Er was een reden waarom ik meerdere keren een depressie heb gehad. Er was een reden waarom ik het gevoel dat ik continu een strijd voelde.
Maar wat nu ik had mijn diagnose en hoe nu verder. Jammer genoeg bij de organisatie waar ik mijn diagnose heb gekregen had ik niks mee. En ze konden mij ook niet helpen met wat is autisme en vooral mijn autisme wat is dat. Ze gingen gelijk bezig met signaleringsplan. En sloegen de basisvragen en informatie over. Daarom heb ik een jaar lang doorgegaan. Ik heb wel nog mij depressie overwonnen. Maar antwoorden had ik nog steeds niet. En nu naar 3 jaar krijg ik eindelijk antwoorden op mijn vragen. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Help mijn dochter heeft een vol hoofd

  Mijn vorige blog ging over dat ik een volle hoofd had. Voor mij is dit een goede manier om mijn hoofd leeg ik maken. Maar voor mijn dochter is dit niet handig. Ze kan niet duidelijk zeggen waar ze last van heeft en heeft meer beeld nodig.  Als zij last van der hoofd heb maak ik gebruik van het systeem uit het boek draaikolken in Luna's hoofd. Dit boek is van geef me de 5. Plaatje is een voorbeeld wat ik dan met haar doe. Ze begint met zichzelf te tekenen. Dan maken we mapjes. In elk mapje schrijven we op waar ze aan denkt. Ik help haar wel met vragen te stellen. Want anders komt er alleen uit weet ik niet. Ik stel wel open vragen. Zodat het echt bij haar verdaan komt. Vragen zoals is er wat op school gebeurd? Is er iets thuis wat je verveld vind? Heb je op school nieuwe opdrachten? Als we alles mappen opgeschreven hebben. Gaan we kijken welke map het belangrijkste is. Ze mag alles een cijfer geven van 0-10 0 niet belangrijk 10 het allerbelangrijkste. En daar bedoel ik mee, w...

Eindelijk duidelijkheid

  Ik heb nu 3 jaar mijn diagnose autisme. In die 3 jaar ben ik opzoek naar antwoorden. Wat houdt precies autisme in. Is er een duidelijke uitleg over met verschillende voorbeelden. Jammer genoeg heb ik deze antwoorden niet gekregen. Ondanks ik bij verschillende organisaties hulp heb gezocht. Mijn vraag heb gesteld, elke keer kreeg ik te horen ja dit kunnen wij voor je doen. Wij kunnen je helpen met je vragen en antwoorden geven. Elke keer ging ik met positieve hoop aan de slag. Ik ging bezig met alle opdrachten die ik gekregen heb. Maar 1 of ander manier werd er steeds andere dingen behandeld. Wel ik, maar ik kreeg nooit uitleg over autisme. We gingen alleen bezig met signaleringsplannen. Of bezig met dingen waar ik tegen aanliep. Maar nooit de duidelijke uitleg wat ik nodig had. Na veel verschillende behandelaren heb ik mij erbij neergelegd en niet meer verwacht dat ik de uitleg zou krijgen wat ik zocht. Misschien is dat er ook wel niet.   Maar na 3 gesprekken voor mijn doc...

Waarom organiseer ik een autimama lunch

 Zoals jullie misschien weten. Organiseer ik 24 juni een autimama lunch. Sommige mensen vragen aan mij waarom haal je dit jezelf op de hals. Heb je niet genoeg aan je hoofd. Klopt heb ik ook. Maar ik zou zo graag met vrouwen praten die mij snappen zonder dat ik dingen hoef uit te leggen. Mijn man zegt ook is er niet iemand waarmee je erover kan praten die je snapt. Die snapt als je zegt mij hoofd is vol. Ik merk dat ik overprikkel raak enz. Ik heb super lieve vriendinnen en super lieve man die mij altijd willen begrijpen. Maar nadeel is ik moet dan uitleggen hoe het voelt. En soms is het lastig om onder woorden te brengen. Of nadat ik iets uitgelegd heb dan is het nog steeds van die vragende gezichten. Ik zou zo graag met iemand willen praten en die mij begrijpt. Die begrijpt hoe het is om te worstelen als een autimama. En dat je iets zegt en die gelijk je begrijpt. Dit is de reden waarom ik de lunch heb georganiseerd. Gewoon gezellig kletsen als autimama's onder elkaar. Met een le...