Heb ik de verjaardag overleefd?

 Gisteren werd onze middelste 6 jaar. Een verjaardag, dat is voor mij toch slopende dagen. Al heb ik in de jaren toch geleerd welke dingen ik wel of niet moet doen. Hier heb ik ook een blog overgeschreven. Maar heeft mij dit echt geholpen? Heb ik de verjaardag overleefd?

Het was natuurlijk een normale schooldag. Door de verjaardag is de ritme van de ochtend weer anders. Gelukkig was de jarige jet niet te vroeg wakker. Eerst de cadeaus wat logisch is en dan de rest. Op zich ging dit wel goed. Moest toen ik mijn ochtend ritme deed weer even herpakken. Mijn man vroeg als hij wat kon doen. Nou nee want dan ben ik helemaal van slag. Ik weet dat ik op dat moment niet kan hebben. En dat begrijpt hij gelukkig ook goed. Gelukkig kon ik mij heel goed herpakken. 

Visite kwam allemaal in de middag naar schooltijd. De meeste mensen hadden laten weten als ze wel kwamen of niet. Op de dag zelf is het alleen opa, oma en tantes. Maar dit is bij ons wel een redelijk grote groep. Ik vind het heel fijn als ik op tijd weet als mensen komen of niet. Ik laat dit ook in de uitnodigingen gevraagd. Maar toch blijven er mensen die niet laten weten als ze wel en niet komen. Dit vind ik heel frustrerend. 
De visite kwam allemaal tegelijk. Dit was toevallig maar wel heel intens. Hierdoor had ik geen overzicht. 

.

.

.

.

.

En dan is het Woensdag en heb ik de blog niet afgemaakt. Dit zegt genoeg hoe overprikkeld ik gisteren was van de verjaardag. Ik had geen overzicht en het lukte mij niet om de blog af te maken. Hoe graag ik het wou. Ondanks de maatregelen was ik heel erg overprikkeld. Dit kwam door meerdere dingen. Achteraf vind ik het heel frustrerend. Ondanks de dingen die ik doe om rekening mee te houden dat het een intensieve dag voor mij wordt ik blijf heel erg overprikkeld. Ik houd er al rekening met de dag ervoor zo min mogelijk te doen. Dag ernaar niks inplannen. En als die andere dingen zoals niet te grote groep. Ik blijf overprikkeld. Ik heb er vandaag ook nog last van. Zorg ervoor dat ik mijn medicatie deze dagen ook inslik zodat mij hoofd niet heel erg vol is. 

Maar hoe kan het dan dat ik zo overprikkeld ben. Als ik terug kijk is het meerdere dingen samen. Dat iedereen tegelijk kwam en op dat moment niet overzicht te hebben. Maar net doen of er niks aan de hand is. Dus een masker dragen. Deze heb ik de hele dag gedragen. Maar dit kost heel veel energie.

De jongste heeft nu de leeftijd dat ze alle cadeaus heel leuk vindt en mee wilt spelen. Maar niet snapt dat het kan. Dus hier was ik ook continu mee bezig. Ze was heel huilerig dit is voor mij een hele vervelende geluid. Onmacht gevoel. Ik merkte aan haar dat het ook te veel was. Ze zei aan het einde van de dag toen ze in bed lag mama was te veel mensen niet leuk. Dit vond ik zo zielig en vervelend. Vooral omdat we al rekening mee houden zo min mogelijk mensen uit te nodigen.

Aan verjaardagen vind ik heel vervelend dat je moet zorgen dat mensen genoeg drinken enz hebt. Je voelt je ook verplicht om mee te doen aan de gesprekken. Maar er gaan meerdere gesprekken door elkaar waardoor ik mij moeilijk kan concentreren op het gesprek. Ik hoor alles van de andere gesprekken ook. Dus het goede gesprek te volgen en te filteren kost heel veel energie. En dan de kinderen op de achtergrond die ruzie maken en daar moet ik mij ook op concentreren helpt ook niet. Gelukkig was het mooi weer en konden ze ook naar buiten. Qua zorgen dat mensen genoeg drinken krijgt zetten wij alles op tafel en dan red u maar. Maar jammer genoeg schonk niemand wat in dus dan moest ik er toch weer voor zorgen. En ik ben zelf een slechte drinker dus ik moet echt alert zijn dat ik andere wel drinken geef.

Al deze dingen en nog genoeg andere dingen zorgt ervoor dat het mij heel erg sloopt. Dit merkte ik ook toen iedereen weg was. Het lukte mij bijna niks meer om wat te doen. Gelukkig pakte mij man alles op en ging hij voor het eten regelen. Toen we de kinderen naar bed ging brengen kwamen we er achter dat het niet alleen voor de jongste te veel was. Maar ook voor de oudste zij was ook helemaal gesloopt. Hoofd was overvol en kon niet slapen. Als je dan alles bij elkaar pakt, denk ik wel waarom vieren we de verjaardagen nog. De meeste personen van ons huis hebben er zo veel last van. En de deel 2 krijgen niks en de andere wel en dan komt er een strijd jaloezie. Wat ook heel erg energie komt. Ik weet dat ze het moeten leren en mee leren omgaan. Maar dit is wel de laatste druppel dat het voor iedereen te veel is. Maar ja om de verjaardagen af te schaven vind ik ook zielig het is toch een bijzondere dag voor de kinderen ze staan een keer in het zonnetje. We zitten wel altijd in dubio hoe moeten we dit doen dat het bij ons gezin past. 

Wat zijn de gevolgen voor iedereen de dagen ernaar. Ik merk dat ik toch het meeste er last van heb. Ik kon gisteren heel weinig verdragen. Geen geluid enz. Gelukkig had ik de ochtend voor mezelf en heb ik ook dingen voor mezelf gedaan. Maar omdat ik weinig kan hebben ben ik sneller geïrriteerd en minder gezellig. Ik merkte aan de jongste dat ze heel moe was nog. Aan de andere 2 merkte ik minder gelukkig.

Dus heb ik de verjaardag overleefd? Op het moment wel. Na die tijd niet, vooral dag ernaar niet. Helpen de maatregelen dan wel. Ja want anders was het nog drukker. En dan hebben we meerdere kinderen in een korte tijd een drukke dag. En dan ben ik bang dat ik weer terug naar een burn out ga. Dus ja de maatregelen werken, maar er moet nog meer maatregelen komen.