Luister naar jezelf

Het is heel belangrijk om naar jezelf te luisteren en naar je lichaam. Maar dit makkelijker gezegd dan gedaan soms. Ik vind het zelf heel lastig om te kiezen tussen mezelf en mijn dochters. En dan luister ik minder snel naar mezelf. Vorige week was zo'n week dat ik mijn grens steeds verder opzij schoof. Ik voelde aan dat ik rust moest nemen maar het lukte niet te veel op de planning. Ondanks dat ik voor mezelf vrije dagen wil plannen waar ik niks moet wilt dit niet altijd lukken als moeder van 3 dochters en gesprekken die door moeten gaan. In ieder geval dit lukt mij niet en dit blijft voor mij een leermoment.

Omdat ik van dinsdag t/m maandag elke dag wat had wat ook door moest gebeuren was ik maandag op en het knapte. De hele week heb ik de grens van mij opzij geschoven. Het was een week van gesprekken, verjaardag plus afscheid van de jongste en Pasen. Heel veel dingen wat belangrijk was voor de meiden. En dan komt de gewone dingen er nog bij. Rust zat er ook weinig in. Nu ik dit zo opschrijf denk ik wat heb ik mezelf aangedaan. Want ik voelde continu aan dat ik moest rusten. Maar wist gewoon niet wanneer ik dat moest doen. En als ik het deed dan kreeg ik nog geen rust. Want ik ben en blijf moeder. En als ik rust en de meiden hebben hun moeder nodig ben ik er voor hun. Dan duw ik die grens wel verder weg. Ik weet als ik rust en ze storen mij dan is het echt nodig vooral als mijn man thuis is.

Dit vind ik het lastig om moeder zijn (met autisme) als ik rust nodig heb, tijd voor mezelf. Om weer bij te komen kan het niet altijd. De kinderen zijn altijd het belangrijkste en zij komen voor. Er waren misschien wel wat dingen dat ik niet hoefde te doen. Zoals niet mee naar de kijkles gaan op zaterdag. Maar onze middelste wou dit heel graag want papa was de vorige keer mee geweest en ze is nu in een nieuwe groepje. Dus dan doe ik dat voor haar. 

Maar als ik niet naar mijn eigen lichaam luister en geen of te weinig rust pak dan komt er altijd een moment dat ik knap. Nadeel is dat de meiden altijd de dupe ervan zijn. Dus voor hun schuif ik mijn grens opzij. Maar omdat ik dit doe is er een kans dat zij de dupe hier ook van zijn. Zo ook maandagavond. Ik had gehoopt dat ik het zou redden tot dinsdagochtend tot de kinderen op school waren en dat ik dan de hele dag mijn rust kon pakken. Maar maandagavond ging mijn lichtje uit. En als deze uitgaat gaat die ook goed uit. Mijn lichaam blokkeert dan mijn lichaam doet dan niks, ik krijg er geen beweging in, maar mijn hoofd is er gewoon wel gewoon. Ik krijg alles mee, maar kan niet meer reageren. Ik wil wel bewegen, in mijn hoofd zeg ik ook gewoon Patty beweeg. Maar ik kan niet meer bewegen.  Dit vind ik heel eng.

Dus het blijft een heel erg een leerproces voor mij. Tijd voor mezelf pakken. Maar ook er zijn voor de meiden en de dingen doen die gedaan moeten worden. Maar misschien ook maar kiezen. Ja dit is leuk maar als we het niet doen is het dan heel erg